Mensen denken dat ze een plan nodig hebben. Een schema, een aanpak, het juiste systeem. En ja, dat helpt. Maar in al die jaren aan die tafel heb ik één ding steeds opnieuw gezien: mensen blijven niet voor een plan, ze blijven voor mensen.
Voor de ochtend waarop iemand je naam kent. Voor de vraag hoe het gisteren ging. Voor het gevoel dat je ergens verwacht wordt.
Waarom onze club CONNECT heet
De naam is geen marketing. Ik was op school al degene die iedereen probeerde samen te brengen, ook toen ik het zelf niet altijd makkelijk had. Toen ik jaren later mijn eigen club bouwde, wist ik meteen hoe ze moest heten: CONNECT, omdat mensen echt verbinden het punt is.
Niet een zaal met tafels. Een gezamenlijke community waar je binnenkomt zoals je bent.
"Alleen ga je sneller, dat klopt. Maar samen ga je verder, en verder is wat telt."
Wat dat vraagt van mij
Een community bouwt zichzelf niet. Iemand moet de tafel dekken, elke ochtend opnieuw, ook als er even weinig volk is. Dat deed ik jarenlang in Bornem, en dat doet mijn mama daar nu.
En het mooiste: als het echt werkt, heeft de tafel jou niet meer elke dag nodig. Dat is geen verlies, dat is het bewijs.
Drie kleine dingen
- Kom eens gewoon binnen, zonder plan. Meedoen mag, kijken ook.
- Vertel aan iemand waar jij mee bezig bent. Uitgesproken is al half gedragen.
- Vraag aan iemand anders hoe het echt gaat. Daar begint alles.