Ik bouw online systemen, en tegelijk geloof ik dat het echte werk nooit online gebeurt. Dat klinkt tegenstrijdig, maar het is het niet. Ik bouw digitaal om het menselijke te dragen, nooit om het te vervangen.
Een app kan je eraan herinneren dat je iets wilde. Een mens die je naam kent, tegenover je aan tafel, doet iets wat geen scherm kan.
Waarom ik in de tegenbeweging geloof
Hoe meer er automatisch gaat, hoe zeldzamer aandacht wordt. En zeldzame dingen worden kostbaar. Ik denk dat we naar een tijd gaan waarin mensen betalen om ergens echt gezien te worden, gewoon omdat het bijna nergens meer gebeurt.
Onze ochtenden, onze retreats, de kampvuren waar de echte gesprekken beginnen: dat is niet ouderwets, dat is precies waar het naartoe gaat.
"Techniek moet de afstand overbruggen tussen de momenten waarop we elkaar echt zien."
Hoe ik het dan wel gebruik
Alles wat ik online bouw heeft een taak: zorgen dat er niemand tussenuit valt, en dat ik voorbereid aan tafel zit. De check-ins, het ritme, de herinneringen. Zodat wij, als we elkaar zien, het over jou kunnen hebben en niet over de administratie.
Drie kleine dingen
- Zet je telefoon weg tijdens je ontbijt. Een kwartier is genoeg.
- Stuur iemand een spraakbericht in plaats van een tekstje. Je hoort het verschil.
- Spreek af zonder agenda. De beste gesprekken staan nergens ingepland.